Paranoia.

Zow. Ik heb mijn dagelijkse portie paranoia weer gehad. Stap net buiten bij vrienden waar ik op visite was en er rijdt een politieauto langs. En wat misschien een seconde mag zijn geweest speelt in een flits het volgende scenario in mijn hoofd af: De auto stopt, 2 politiemannen stappen uit de auto. "Waarom heb je zo'n PLO-shaal om?", vragen ze me. "Omdat het zo fucking koud is, meneer." is mijn antwoord. "Niet zo brutaal, wat loopt u hier op straat?". "Ik ben op weg naar thuis vanaf een paar vrienden waar ik vanavond gegeten heb". Een van de agenten kijkt op zijn horloge. "Om kwart over elf? Dat is wel een laat etentje.". "Zo bedoel ik het niet, ik ben na het even nog blijven hangen, we hebben nog wat nagepraat en ge-wii'ed." "Nou, dat zal dan wel, maar u loopt hier wel 's avonds laat over straat met een halve gezichtsbedekking zodat wij u niet makkelijk kunnen identificeren, en dat is sinds 27 januari - dat is afgelopen vrijdag - verboden. Wilt u zo vriendelijk zijn zich u bij deze te legitimeren?". "Hier heeft u mijn rijbewijs.". "Ahm. Loerakker, zoals de chocolade?". "Nee meneer, dat is Loacker". "Ach so.", zegt hij spottend.

Hij bekijkt mijn rijbewijs. Wat ik in maart moet vernieuwen omdat het al tien jaar oud is. Hij ziet daar een eind-twintiger, geschoren en lang haar. Hij kijkt mij aan, van de top van mijn toch wel enigszins beginnende tanende kruin, naar mijn baardje en veel kortere haar. "Daar lijkt u niet erg veel meer op, bent u dit wel?" Zijn collega stapt in de politieauto, en brult in de microfoon alsof de afstand de mate bepaalt hoe hard je moet schreeuwen. Die arme man enige communicatiemiddel tot zijn twintigste zal zich beperkt moeten hebben tot twee conservenblikjes en een lang koord. "LOERAKKER! EL OH EEH AH ERRR AH KAH KAH EH ERRR". Na een paar seconden stilte kraakt uit het speakertje: "Ja, is geregistreerd. 1 keer, voor openbare dronkenschap. Doe maar eens een testje op hem." Als een Old Shatterhand zwiept hij een alcoholtester uit zijn holster, spert mijn kaken open, ramt de tester in mijn strot alsof het niets is en zegt: "Blow, scumbag, like you've never blown before...."

Daarna kwam ik mijn straat in, en een auto die geparkeerd stond in een van de parkeerhavens seinde naar me, dus ik dacht dat het een van mijn buren was en zwaaide vriendelijk terug en liep door. Even later toen ik aan mijn deur zat te prutsen om hem open te krijgen kwam er een busje aanrijden, seinde naar de geparkeerde auto en reden samen een stukje verder.

Max: The issue's not whether you're paranoid, Lenny, I mean look at this shit, the issue is whether you're paranoid enough. - Strange Days